Wat is het religieuze leven? Wie de vraag zo stelt verwacht blijkbaar een eenduidig antwoord. Het heeft iets weg van achteloosheid, onwetendheid en bijna zelfs van naïviteit om een eenvoudig antwoord te verwachten op een vraag naar een zo veelzijdig en onoverzichtelijk fenomeen.
Deze eenvoudige vraagstelling was nochtans een bewuste keuze van ons. Lees verder
Het ging van het weekend over eenheid. Die gaat Jezus zozeer ter harte dat hij er op dramatische wijze voor bidt. Zie het gebed van Johannes 17.
Ik vond het aanleiding om te preken over Vaticanum II. Want veel mensen weten wel dat het concilie in de eerste plaats de kerk wilde vernieuwen. Maar weinig mensen weten dat de tweede prioriteit de oecumene was. Lees verder
Laat op de avond ga ik nog zitten om iets snel neer te pennen voor het blog. Ik ben juist terug van een dagje uit met mijn medebroeders. Zo één keer op het jaar maken we met al de medebroeders in ons huis een uitstapje. Deze keer ging het naar Diest, de geboorteplaats van Jan Berchmans. Dit stadje, verborgen in het glooiende Hageland in de uiterste hoek van Vlaams-Brabant, is een echt juweeltje. Door haar architectuur en geschiedenis is zij een stille getuige van de religieuze geest, die (eens?) in het hart van de Vlaming woonde: gotische kerken opgetrokken in ijzerhoudende zandsteen, het begijnhof, het geboortehuis van Jan Berchmans. In deze laatste sloten we onze dag af met een eucharistie. Deze grote heilige van de Sociëteit van Jezus wordt meestal over het hoofd gezien vandaag de dag: te seutig, te braaf. Lees verder
Als Jezuïeten staan we midden in de moderne maatschappij. Onze spiritualiteit, communautaire levenswijze en het leeuwendeel van onze werkzaamheden brengen ons midden onder de mensen en bij voorkeur, maar zeker niet uitsluitend, onder de armeren en buitengeslotenen. God vinden in alle dingen, noemt Ignatius dat, in alle mensen, in alle omstandigheden en wellicht vooral in de meest onverwachte. Ik durf, na zo’n klein jaartje verblijf in de Krijtberg aan het Singel, hartje Amsterdamse binnenstad, te stellen dat dat inderdaad het geval is. Lees verder
Vorige week woensdag waren we in het Xaveriuscollege in Borgerhout om de resultaten in het kader van ons onderzoekscollege ‘Theologie, Religie en 
Onderwijs’ voor te stellen. Een heel jaar hebben we er gepeild naar de katholieke identiteit van de school: in welke mate is het Xaveriuscollege nog ‘katholiek’ te noemen? Zoals ik al in een vorige bijdrage (‘Scherven in Borgerhout’)schreef, draagt de school een flink stuk diversiteit in zich: autochtone Vlamingen, leerlingen van allochtone afkomst – 2de en 3de generatie -, van Lees verder
Maandag was ik op een talk van Herman van Rompuy over ‘Balanced Leadership in a Globalised Economy’ aan de UA. Een medebroeder van mij geeft zijn impressies. Ook ik was getroffen door de nadruk die Van Rompuy legde op de ernst van de klimaatcrisis die niet mag losgekoppeld worden van de economische crisis. De kortetermijnplossingen voor de laatste moeten in functie staan van langetermijnoplossing voor de eerste. Een niet mis te verstane boodschap die niet verkondigd wordt door de politiek van vandaag. Een gebrek aan leiderschap en politieke moed? Herman Van Rompuy geeft alleszins het voorbeeld.
Nog twee weken en de huidige Krijtberg-kerk (uit 1883) gaat als gebouw een primeur beleven. Nog nooit heeft zich binnen haar muren een priesterwijding voltrokken. In de oude schuilkerk hebben in 1809 en 1810 wel priesterwijdingen plaatsgevonden door mgr. Jan-Baptist van Velde van Melroy, voormalig bisschop van Roermond, maar dat waren wereldheren, geen jezuïeten, daar de orde toen officieel opgeheven was. Op Hemelvaartsdag heb ik mijn laatste preekbeurt als diaken; de eerstvolgende daarna is als hoofdcelebrant in mijn eerste mis op Pinksterzondag. 
Op de foto assisteer ik Hans Fonck (hoofdcelebrant) en Jos Moons SJ (concelebrant) als diaken in de latijnse liturgie op Paaszondag.
De huidige kerk mensen heeft ook op een andere manier mensen geroepen, toegesproken en geïnspireerd. Onderstaand gedicht werd mij gegeven door iemand, Lees verder
Iemand schreef ooit dat met de Verrijzenis een heel nieuwe realiteit open ging. Als 
dat waar is, dan komen de dingen om ons heen in een heel ander licht te staan. Het lijden bijvoorbeeld, een fundamentele dimensie van ons bestaan, waar we op een of ander manier een weg mee moeten weten. Als je het beeld in je draagt van een God die lijden en dood mee uitgehouden heeft, en die het deed uitmonden in léven, dan is er ruimte voor een breder perspectief. Je ziet dingen, die je anders niet ziet: schoonheid, goedheid, waarheid, zelfs te midden van dat lijden – niet dat het lijden op zichzelf zo mooi is. Lees verder
Zeker de komende jaren (meervoud!) studeer ik nog. Nog meer studeren, zal de een zuchten. De ander kan er wel plezier in vinden. Maar los van dat plezier, is het ook nuttig? Heeft de kerk en heeft geloven er iets aan? Of had ik beter toch parochiële noden kunnen lenigen dan een proefschrift voor te bereiden?
Vorige week voerden de leerlingen van het vierde jaar van het Xaveriuscollege een musical op waar ze al het hele jaar aan het werk geweest zijn: Jesus Christ Superstar. Wie deze rockmusical rond het leven van Jezus nog niet kent moet het maar eens googelen. De opvoering vond plaats in de parkloods van Spoor Noord, Antwerpen. 150 leerlingen zorgden samen voor een prachtig spektakel dat de toeschouwers niet licht gaan vergeten. Lees verder
